Margareta Górkowska-Adamczak

Nazywam się Margareta i jestem z Gniezna. Chętnie podzielę się swoją historią – tym, jak zupełnie przypadkowo trafiłam do rachunkowości i dlaczego dziś jest ona moją pasją.

Wszystko zaczęło się od przeprowadzki. Życie potrafi zaskakiwać – wyszłam za miłością ponad 150 km od rodzinnego miasta, pod Trzebnicę na Dolnym Śląsku. Przyjechałam tam bez pracy i bez znajomości. Poszukiwania okazały się trudne – obcy teren, nowi ludzie, a do tego pracodawcy, którzy wprost mówili: „Pani jest nie stąd, nie mamy pewności, czy nie wróci Pani skąd przyjechała”.

Zarejestrowałam się w Urzędzie Pracy. O księgowości i rachunkowości nie wiedziałam absolutnie nic, ale kiedy PUP zaproponował mi staż w biurze rachunkowym – przyjęłam. Tak zaczęła się moja przygoda z liczbami.

Uczono mnie od podstaw, ale pewnego dnia właścicielka biura powiedziała mi wprost: „Słuchaj, Ty się zupełnie nie nadajesz do tej profesji. Wszystko trzeba Ci tłumaczyć, a i tak popełniasz błędy. Zrezygnuj.”

Te słowa zadziałały jak zaproszenie do walki. Obraziłam się – tak jak chyba każdy by zrobił – i postanowiłam: „Nie. Ja wam jeszcze pokażę.”

Po zakończeniu stażu wróciłam do Gniezna i podjęłam pracę jako samodzielna księgowa w prywatnej firmie. To było rzucenie na głęboką wodę. Zdarzało mi się płakać nocami z bezsilności, ale nie traciłam wiary w siebie. Równolegle ukończyłam studia podyplomowe z rachunkowości – z dobrym wynikiem. Rachunkowość wciągała mnie coraz bardziej, aż stała się prawdziwą pasją, którą nieustannie rozwijam – między innymi dzięki Państwa kursom, które są po prostu znakomite: przystępne, przejrzyste i elastyczne czasowo.

Dziś prowadzę własne biuro rachunkowe, wykładam w szkołach policealnych na kierunkach związanych z rachunkowością i prowadzę własne kursy. Mam nadzieję, że to się nie zmieni – bo ta praca daje mi ogromną satysfakcję.